OBALAMY MITY I PODAJEMY FAKTY NA TEMAT KILKU ISTOTNYCH ZAGADNIEŃ.



1. Czy prawdą jest, że wirus HIV należy do przeszłości??

Nie, nie jest to prawdą. Na świecie każdego dnia zakaża się HIV około 6,8 tys. osób,
a około 5,7 tys. osób każdego dnia umiera z przyczyn związanych z HIV/AIDS.
W Polsce każdego roku wykrywa się ponad 700 zakażeń HIV. Epidemia jest obecna
na świecie od ponad dwudziestu lat. Pomimo działań zapobiegawczych oraz
programów edukacyjnych skierowanych do społeczeństwa, liczba nowych zakażeń
stale rośnie, a prognozy wskazują, że ta tendencja będzie się nadal utrzymywać.
Wiele osób nie dostrzega potencjalnego niebezpieczeństwa związanego ze swoim
ryzykownym zachowaniem i możliwością zakażenia się w przeszłości. HIV i AIDS
są problemem zarówno dnia dzisiejszego, jak i jutrzejszego.



2. Dlaczego zagadnieniom HIV/AIDS poświęca się tyle uwagi, a nie traktuje się ich w taki sam sposób, jak inne przewlekłe choroby wyniszczające?

Jest wiele powodów, dla których problem HIV i AIDS wymaga tak wiele uwagi.
W niektórych państwach liczba osób zakażonych jest stosunkowo niska. Brak rozeznania
w aktualnej sytuacji epidemiologicznej dotyczącej zakażeń wywołanych
HIV oraz brak odpowiedniej polityki prewencyjnej ze strony państwa może spowodować
wyniszczenie całych społeczności. Ma to zresztą miejsce np. w niektórych
krajach Afryki. Dlatego też sporo uwagi poświęca się powszechnej edukacji
w zakresie wiedzy o HIV i AIDS. Zagadnienia HIV i AIDS stanowią kontrowersyjny
temat ze względu na fakt przenoszenia się zakażenia drogą płciową i dożylną.
Omawianie tych tematów budzi wiele emocji, a brak rzetelnej wiedzy wywołuje
dodatkowe uprzedzenia wobec zakażonych osób. Powyższe zagadnienia niejednokrotnie
są przedstawiane przez środki masowego przekazu w sensacyjny sposób.
W wyniku takich działań osoby żyjące z HIV i AIDS oraz ich najbliżsi stają się obiektem
uprzedzeń i obaw, które nie towarzyszą innym chorobom.



3. Czy naprawdę każdy może zakazić się HIV lub mieć AIDS?

Tak. Każdy, bez względu na pochodzenie rasowe, religię lub orientację seksualną,
kto odbywa stosunek płciowy bez zabezpieczenia, jest narażony na zakażenie.
Zarówno to, co robisz oraz to, czego nie robisz, może narazić Cię na ryzyko zakażenia
HIV. Epidemia swoim zasięgiem objęła na świecie już wszystkie państwa.
W niektórych z nich poziom zakażeń jest wyższy niż w innych. Także główne drogi
przenoszenia się HIV różnią się w zależności od kraju. Niemniej jednak codziennie
na świecie wiele osób zakaża się HIV. Do większości z tych zakażeń dochodzi poprzez
kontakty seksualne.

4. Czy HIV przenosi się przez pocałunek?

Nie doniesiono o żadnym takim przypadku. Teoretycznie jest możliwe, że HIV obecny
zarówno we krwi, jak i ślinie dotrze do krwiobiegu innej osoby w przypadku
skaleczenia wewnątrz ust. Jest to jednak bardzo mało prawdopodobne.


5. Czy HIV przenosi się podczas stosunku oralnego?

W chwili obecnej nie ma pewności, jaki jest poziom ryzyka zakażenia HIV podczas
stosunku oralnego. Stopień ryzyka wzrasta, gdy zakażona sperma (wraz z prejakulatem)
lub wydzielina pochwowa znajdą się w ustach partnera. Pęknięcia lub nawet
małe ranki wewnątrz ust lub na wargach mogą spowodować przeniknięcie wirusa.
Odnotowano bardzo niewiele przypadków przeniesienia zakażenia HIV przez stosunek
oralny i uważa się, że jest to droga zakażenia o stosunkowo niskim stopniu
ryzyka.



6. Czy ryzyko zakażenia HIV jest takie samo dla kobiet i mężczyzn w kontaktach mężczyzn z kobietami i kobiet z mężczyznami?

Nie. Ryzyko zakażenia jest większe, gdy mężczyzna przekazuje wirusa kobiecie,
niż gdy kobieta przekazuje go mężczyźnie. Podczas wytrysku, który nastąpił w pochwie
kobiety bez użycia prezerwatywy, jest ona eksponowana na odpowiednio
większą ilość spermy, która może nieść ze sobą HIV. Oznacza to więc, że kobiety
są bardziej narażone podczas stosunków płciowych bez zabezpieczenia. Dodatkowo
wszelkie najdrobniejsze skaleczenia lub otarcia, często wraz z obecnością
innych chorób przenoszonych drogą płciową, mogą stanowić miejsce wniknięcia
HIV do organizmu.



7. Czy przyczyną AIDS naprawdę jest HIV?

Tak. Przeważająca większość opinii naukowych potwierdza pogląd, że HIV wywołuje
AIDS. Nadal istnieją jednak pewne zagadnienia związane z HIV, których w pełni
nie rozumiemy. Choćby to, dlaczego niektóre osoby zakażone HIV mogą cieszyć się
dobrym zdrowiem przez długi czas.



8. Jak leczymy HIV i AIDS?

Zydowudyna była pierwszym lekiem zastosowanym do leczenia zakażenia HIV.
Obecnie stosuje się w leczeniu kombinacje kilku leków antyretrowirusowych, tzw.
HAART. Dobór terapii jest dla każdego pacjenta indywidualny i zależy od jego stanu
klinicznego. Wczesne wykrycie oraz efektywne leczenie zakażeń oportunistycznych
pomagają w wydłużeniu życia pacjentów zakażonych HIV. Pamiętajmy jednak,
że nie można wyleczyć zakażenia HIV. Zadaniem terapii antyretrowirusowej (ARV)
jest przedłużanie życia pacjentów i poprawa jego jakości. Podobnie jak w innych
chorobach, wiele osób żyjących z HIV lub chorych na AIDS poddaje się terapiom
alternatywnym lub stosuje leczenie wspomagające, wpływające na poprawę jakości
życia. Leczenie antyretrowirusowe w Polsce finansowane jest przez Ministra Zdrowia,
opiekę nad pacjentami sprawują specjalistyczne ośrodki leczenia.



9. Czy istnieje szczepionka chroniąca przed zakażeniem HIV?

Nie. Ze względu na to, że HIV jest skomplikowanym oraz często mutującym się
wirusem i wykrywane są wciąż nowe jego podtypy, trudno jest otrzymać efektywną
szczepionkę. Mimo wielu badań eksperymentalnych i otrzymania kilkunastu prototypów
szczepionek, dotychczas nadal brak danych dowodzących ich wysokoprocentowej
skuteczności. Opracowanie oraz przetestowanie szczepionek w aspekcie
ich bezpieczeństwa jest procesem długotrwałym i wymagającym wielu badań klinicznych.
Mimo że naukowcy potwierdzili możliwość otrzymania skutecznej szczepionki,
wydaje się, że proces ten potrwa jeszcze wiele lat. Jej wynalezienie stanowiłoby
przełom w walce z tą epidemią.




10. Czy istnieje skuteczne lekarstwo?

Nie. W chwili obecnej jedynie zapobieganie jest skutecznym sposobem zahamowania
rozprzestrzeniania się HIV. W praktyce oznacza to bezpieczny seks – zawsze
z użyciem prezerwatywy, nieużywanie wspólnych igieł czy strzykawek w przypadku
zażywania narkotyków drogą dożylną. Odpowiednie leczenie chorób przenoszonych
drogą płciową, wczesne zapobieganie infekcjom oportunistycznym, więcej
wiadomości o wymaganej diecie, ćwiczenia fizyczne i unikanie stresu, pomogą
zwolnić postęp choroby i oddalą wystąpienie AIDS.




11. Czy wirus HIV może przetrwać poza organizmem człowieka?

Wirus HIV nie przetrwa, jeśli jest wystawiony na długotrwałe działanie powietrza
i innych czynników środowiska zewnętrznego. Poza organizmem niszczy go ciepło
(ginie w temp. 56°C), wysychanie, mydło i woda, detergenty, środki odkażające.
Kropla krwi, nasienia i innych płynów ustrojowych może być potencjalnie infekcyjnym
materiałem zawierającym HIV. Ślady tego typu powinny więc być dokładnie
wyczyszczone.



12. W jaki sposób mogę pomóc lub wesprzeć kogoś z AIDS?

Potrzeby przyjaciela, członka rodziny czy kolegi z pracy, zakażonego HIV lub chorego
na AIDS, są takie same, jak innych osób poważnie chorych. Pragną one, aby okazywano
im miłość, zrozumienie i wsparcie. Nie wolno wówczas nikogo osądzać ani
potępiać. Osoby żyjące z HIV i AIDS potrzebują większego poczucia bezpieczeństwa.
Ważna jest dla nich świadomość, że gdy podzielą się z kimś swoimi obawami
czy lękami o to, co może się z nimi stać, nie spotkają się z odrzuceniem.


13. Czy transfuzja krwi jest bezpieczna?

Na początku epidemii HIV, gdy nasza wiedza o wirusie była znacznie mniejsza, wiele
osób zostało zakażonych, otrzymując krew lub preparaty krwi (np. czynnik VIII używany
w leczeniu ludzi z hemofilią) zakażone wirusem. W większości krajów, w tym
w Polsce, krew używana do transfuzji i preparatów krwiopochodnych, jest teraz badana
na obecność HIV. W wielu państwach odradza się oddawania krwi osobom, co do
których istnieje podejrzenie, że mogą być zakażone m.in. HIV.



14. Czy bycie dawcą krwi jest bezpieczne?

Nie zakazisz się HIV, jeśli oddajesz krew w krajach, które używają do pobrań sterylnego
sprzętu. W większości państw używa się wyłącznie takiego sprzętu. Jeśli nie
masz pewności co do tego, jakiego sprzętu używa się w danym kraju, to nie oddawaj
krwi. Nigdy nie oddawaj krwi, jeśli Ty lub Twój partner macie HIV lub jeśli myślisz,
że mogłeś mieć kontakt z HIV, a nie miałeś wykonywanego testu na obecność HIV.




15. Czy wizyta u dentysty niesie ryzyko zakażenia?

Leczenie dentystyczne nie powinno stanowić żadnego ryzyka pod warunkiem,
że wszystkie narzędzia są sterylizowane po każdorazowym użyciu oraz stosowane
są procedury chroniące przed przenoszeniem infekcji. Jeśli masz jakieś zastrzeżenia
na temat postępowania chroniącego przed zakażeniami, nie obawiaj się omówić ich
ze swoim dentystą.